وبعد مامشيت سمرقالت ل دينا احنا لازم نقنعها انها توافق على موضوع المستشفى بتاع خالى
احمد: مستحيل سمر توافق انت عارفة عزة نفسها
دينا: طب ماانت عارف ظروفها نعمل ايه
احمد: مش عارف سمر ده دماغها ناشفه
دينا: ساكته ليه يانهى
نهى: ابدا انا بفكر نساعدها بس من غير ما تعرف
دينا: ازاى
نهى: احنا هنروح لاصحاب المكتبات ونقول ليهم أن ملخصاتها مطلوبة وهنغلى الملاخصات ده وبالتالى
هيزودها فى الفلوس
دينا: فكرة حلوة بس هيزودها كام يعنى
نهى: مش مهم اهو مبلغ يسندها وبعد كده ربنا يحلها من عنده نبقى نقولها أن خالك بيعمل عمليات خيرية
وهنقدم ليها من غير وسطه
دينا واحمد: فكرة حلوة
نهى: طب يلا نلحق نلف على المكتبات نتفق معاهم علشان هى لم تروح ليهم نبقى مظبطين كل حاجة
وفعلا مشوا وراحوا لاصحاب المكتبات واتفقوا ومعاهم على حكاية زياده الفلوس
أما عند سمر رجعت المدينة تحاول تذاكر شوية وتلخص المحاضرات علشان تروح المكتبات توزع
عليها قبل متذاكر غيرت هدومها واتوضت وصلت فرضها ودعيت ربنا وبعد كده كلمت والداتها علشان
تطمن انها بتاخد الأدوية فى مواعيدها وبعد كده قعدت تذاكر لحد ما وصلت سهى
سهى: مساء الخير
سمر: مساء النور
سهى: عملتى ايه فى موضوع والداتك
سمر: ولاحاجة
سهى: يعنى ايه
سمر: حكت ليها لفتها على المصالح الحكومية والمستشفيات لحد وصولها للمستشفيات الخاصة والمبالغ
المطلوبه منها
سهى: طب ماانا قولتلك من الاول يابنتى تعالى اشتغلى معايا الكام شهر دول وبعد كده خلاص وأهو
المبلغ اللى هيطلعلك هتعرف تصرفى نفسك منه
سمر: مستحيل طبعا
سهى: فكرى برحتك
أما عند سليم الانصارى بعد ما خلص الشغل رجع قصره
فوزية: حمد لله على سلامتك
سليم: الله يسلمك
فوزية: احضر لحضرتك العشا
سليم: ياريت حضرلى العشا وانا هاخد دوش علشان نازل على طول
فوزية: وهو حضرتك خارج تسهر تانى
سليم: ايوه فى حاجة
فوزية: مفيش بس حضرتك بتسهر كتير وبترجع متاخر وده غلط على صحتك
سليم: فوزية مالهوش لازمة الكلام ده نفذى اللى قولتلك عليه
فوزية: آسفة حاضر
وبعد شوية نزل سليم اكل وخرج كالعادة كل يوم راح يسهر فى مكانه المعتاد
وعدى الصبح وصحيت سمر غيرت هدومها وتوضت وصلت فرضها ونزلت تروح على المكتبة
ووصلت للمكتبة
سمر: صباح الخير
الحج صاحب المكتبة: صباح النور كنتى فين
سمر: معلش ظروف عموما كل المحاضرات جاهزه
سهى بضحكة خببثه أخيرا وصلت لغرضها : طبعا
وفعلا ناموا ونزول على الساعة السابعة علشان يروحوا المكان واول ما وصلوا سمر قلبها اتقبض سهى
انا مش عايزة ادخل
سهى : وهو كلام عيال
سمر: لا بس خايفة
سهى: من ايه
سمر: معرفش بس اول ماشوفت المكان قلبى اتقبض
سهى: ايه الكلام ده بطلى هبل
سمر: انت وعدتنى لو مرتحتش امشى
سهى: طبعا استنى انت هنا هدخل جوه وبعدين اطلع ماتتحركش من مكانك
سمر: ماشى بس انت رايحة فين
سهى: هدخل ادى خبر لصاحب الشغل
دخلت سهى عند الباشا : الزبونة وصلت
الباشا: انتى لحقتى
سهى: علشان تعرف بس
الباشا: اومال هى فين
سهى: برة بس زى ما اتفقنا سيبهاا على راحتها
الباشا: ماشى دخليها يلا
خرجت سهى لسمر تعالى اعرفك على صاحب الشغل
دخلت سمر وسهى عند الباشا
سهى: ازيك حضرتك دى بقى سمر الا كلمتك عنها
الباشا بنظرة جريئة: اهلا
سمر : اهلا بحضرتك
الباشا: سهى فهمتك طبيعية الشغل
سمر: ايوه
الباشا: تمام روحى مع سهى علشان تستلمى شغلك
سمر: حاضر
الباشا قبل ما تخرج سمر: استنى
سمر: خير
الباشا يخرج من جيبه رزمة فلوس : خدى دول
سمر: ايه ده
الباشا: فلوس
سمر: ما أنا عارفة انهم فلوس انا عايزه أعرف الفلوس دى بتاعت أيه
الباشا: سهى حكتلى على ظروفك وعلشان كده بقول خدى المبلغ ده
سمر: لا مش هينفع
الباشا: ليه
سمر: علشان اخد الفلوس ده لازم اكون اشتغلت وانا لسه هجرب والفلوس اللى هخدها لازم تكون على
أدتعبى فى الشغل عن اذنك وخرجت من غير ماتديلو فرصة يتكلم
بعد ماخرجت من عند الباشا
الباشا لنفسه شكلك هتتعبينى معاكى بس بصراحة تستاهلى انت مفيش منك صاروخ دى انا هكسب من
وراكى كتير اوى
أما عند سمر وسهى بعد ماخرجوا من عند الباشا
سهى: ايه الا انت هببتيه ده
سمر: عملت ايه
سهى: بقى الراجل يقولك خدى فلوس تسمعيه موشح
سمر: اه طبعا الفلوس ده لازم اكون اشتغلت بيه وانا لسه مشتغلتش يبقى فلوس ده مش من حقى
سهى: الراجل كتر خيره عايز يساعدك تعملى كده
سمر: شكرا وبعدين بصراحة أنا مش مرتاحة لراجل ده ونظراته غريبة
سهى: نظرات ايه ياشيخة حرام عليكى
سمر: مش عارفة
سهى: مش عارفة ليه بس يلا تعالى نغير علشان نجهز لشغل
ودخلوا مع بعض مكان علشان يغيروا فيه وبعد ماغيروه هدومهم
سمر: انا مستحيل اطلع كده
سهى: فيه اى تانى
سمر : انا ازاى هطلع كده
سهى: كده الا هو ازاى
سليم: انت رايح فين
حسين : مروحين
سليم: انا بس اللى همشى انت هتستنى تعمل الاقولت عليه
مشى وساب حسين فى حالة زهول من الحالة الا شاف عليها سليم
حسين: لنفسه اكيد البنت ده وراها سر بس ازاى اذا كان البنت واضح انها متعرفهوش لانها متاثرتش بيه
طب هو ليه مهتم بيها طول معرفتى بيك ياسليم وانت فى شئ غامض حواليك بس اكيد هعرف ودخل
وحاول يجمع كل المعلومات عن البنت ده
أما عند سمر وسهى
سمر لنرفزة: أيه اللى هببتيه ده برا
سهى: فى أيه ومالك وبعدين انت بتزعقى ليه
سمر: انت كل الا همك انى بزعق
سهى: علشان مش فاهمة ليه
سمر: انت أزاى تعقدى مع رجالة وتشربى
سهى: عادى وبعدين انتى متعرفيش مين ده
سمر: عادى وده مين ان شاء الله
سهى: دى يبقى سليم الانصارى صاحب اكبر شركات فى الشرق الأوسط
سمر: وده يديكى الحق انك تعقدى معاها
سهى: فتحى مخك شوية دى ممكن ينقلنا نقله تانية لو عجبته
سمر: انت ازاى بتفكرى كده انا حاسة أن أول مرة اعرفك
سهى: انت اللى غبية وهتفضلى غبية وسابتها ومشيت
سمر لنفسها: ايه اللى انا عملته فى نفسى ده اعمل يارب احمينى يارب ومكنتش تعرف أن فى شخص
بيسمع الحوار اللى دار بينها وبين سهى والشخص ده هو حسين صديق سليم
حسين لنفسه: ياترى ايه سر اهتمام سليم بالبنت ده
أما عند سهى خرجت من عند سمر تبحث عن سليم فعرفت أن مشى
سهى: لنفسه كل ده من الغبية دى والله لوريك ياسمر
الباشا من خلفها: مالك ياسهى
سهى: مفيش الغبية سمر شافتنى قعدة مع سليم فجيت واتخنقت معايا
الباشا: ماانا قولتلك سيبك منها
سهى: لم احطمها الاول بس متقلقش هيرجع تانى
وعدى يومين من غير ماسهى وسمر يحصل بينهم كلام
أما عند سليم فطلب حسين
سليم: عملت ايه فى اللى قولتلك عليه
حسين: كله تمام كل حاجة عن البنت ده فى الملف اللى قدامك على المكتب ده بس فى
سليم : حاجة غريبة اللى هى أيه
حسين: البنت دى طالبة فى كلية الهندسة وكمان بعد مامشينا المرة اللى فاتت مسكة البنت التانية وقعدت
تزعق معاها وتقولها أزاى تقعدى مع رجاله وتهزرى وتضحكى معاهم من الواضح انها غير البنات اللى
هناك ولم تقرا كل حاجة عنها هتستغرب
سليم: طب ممكن تسبنى لوحدى وبلغ فوزية ماتدخلش عليا مهما حصل
خرج حسين وبلغ فوزية
أما سليم فتح الملف وقرا كل حاجة عن سمر وبعد مرور ساعتين قفل الملف واتنهد تنهيده حارة اوى كأن
