الحلقة١٣
سليم بعد ماقفل التليفون نزل جرى من على السلم
فريدة كانت لسه راجعه من كليتها وأول ماشافت سليم
فريدة بزعيق : ماشى ياسليم ده الاتفاق اللى اتفقنا عليه زمان دلوقتى ماما وبابا فى المطار ومستنين
سليم : مش وقته مش وقته
فريدة بقلق: فى أيه ومالك مش على بعضك ليه
سليم بقلق :فى واحد كلمنى وقال إن بابا وماما عملوا حادثة على طريق المطار
فريدة بصدمة: انت بتقول ايه
سليم: ده اللى حصل انا رايح على المستشفى
فريدة: استنى انا جاية معاك وجريو هما الاتنين لحد ماركبو العربية وطول الطريق بتقرا قران وبتدعى
ربنا يخللها ابوها وامها لحد ما وصلوا المستشفى وسألوا على اهلهم وقاللهم انهم فى أوضة العمليات
ووصلنا هناك لقينا الدكتور لسه خارج
سليم : طمنى يادكتور
الدكتور: للاسف ولدتك اتوفيت اول ماوصلت ووالداك حاليا حالته حرجة ادعوله
نزل كلام الدكتور عليهم كأنه جبل وفريدة مستحملتش الصدمة وقعت من طولها ووسليم مبقاش شايف
أدامه
أمه اللى خسرها وأبوه اللى ممكن يروح فى ثانية ولا اخته اللى عندها صدمة أتصل سليم بوليد صحبه
وعزيز ابن عم ولده وبعد شوية وصلو
وليد وعزيز فى نفس واحد : ايه اللى حصل
سليم بتوهان: مش عارف واحد اتصل قال إن بابا وماما عملوا حادثة واول ماوصلنا الدكتور بلغنا أن
امى اتوفت وفريدة اغمى عليها من ساعة ماسمعت الخبر
وليد وعزيز: البقاء لله
عزيز: عمى فين
سليم: بابا حالته حرجة اوى
وليد: اجمد شويه عشان تعرف تتصرف
عزيز: انا هروح لدكتور علشان اطمن على صحة عمى وفريدة
وليد : فوق ياسليم واصلب طولك قبل ماوليد يكوش على كل حاجة
سليم: ايه اللى انت بتقوله ده عزيز طول عمره اخويه
وليد: ماشى بس برده خالى بالك وبعدين اللى حصل حصل ولازم تقف على رجلك لحد ماالازمة ماتعدى
سليم بنرفزة: انا فى أيه ولا فى أيه اطمن على ابويا الاول واختى وبعدين الشغل وسابه ومشى
اما عند عزيز راح للدكتور وطلب منه يعرف حالة عمه الدكتور شرحلوا الوضع اللى عليه عمه وقالوا
لوعدى الليلة على خير فى امل انه هو يعيش خرج عزيز من عند الدكتور وهو بيدعى ربنا يقوم عمه
بسلامة ده ماكنش ابن عمى ابوى دى كان زى ولدى قال عزيز الكلام ده لنفسه
وراح سليم يطمن على فريدة ودخل عليها عليها الاوضة لقها نايمة وسأل الممرضة قالت إنهم ادوها
مهدئة لحد الصبح
فوزية: هو طالما قال كده يبقى هو فعلا بيحميكى اطلعى استريحى فوق ربك يحلها
وفعلا طلعت سمر اوضتها تفكر فى كلام سليم وبعدين كلام فوزية اللى حاسة بصدق كلامهم وانهم فعلا
بيحميها بس من ايه
أما فى إحدى الدول الأوربية واحدى الملاهي الليلية يسهر ذلك الشاب من عائلة الانصارى وهو بيلعب
على ترابيزة القمار
شخص: حظك ماله النهارده يامراد بيه
مراد وهوبيشرب كاس خمر: مش عارفة
الشخص: هو حضرتك تقرب لسليم الانصارى رجل الأعمال المشهور
مراد: وبتسال ليه
الشخص: عادى اصل اسمك زى اسمه
مراد: اه يبقى أبن عم والدى
الشخص بفرحة: انا اتشرفت بمعرفتك
مراد: اهلا
الشخص انا اسمى مارك رجل اعمال
مراد : انا بقى
مارك: مراد عزيز الانصارى
مراد: انت تعرفنى بقى
مارك: طبعا واتمنى انه يكون بينى وبينك وبين سليم بيه شغل
مراد: طالما عارفنى طب لازم تعرف انى انا وسليم مفيش بينا عمار
مارك: عارف
مراد : باستغراب طالما عارف ايه الشغل اللى هيربطنا مع بعض
مارك: كل حاجة فى وقته وعموما انا عارف انك كلها كام شهر وهتنزل واعتقد أن سليم بيه معندهوش
وريث غيرك وهو كبر خلاص وعمره ممكن ينتهى فى أى لحظة
مراد: تقصد ايه
مارك: بكره هنتقابل واعرفك قصدى ايه سلام
مشى مارك وساب مراد فى حيرة من كلامه هو ممكن يقـ,ـتلوا سليم لا مستحيل يكون ده قصده وقرر بعد
تفكير أنه يجارى الناس دى لحد مايعرف آخرهم
عودة إلى مصر وبالاخص عند الباشا وسهى
سهى: واضح أن سمر عحبته
الباشا: هما يومين بس وهتلاقيها هنا بتترجنا اننا نشغلها
سهى: تفتكر
الباشا: اكيد سليم الانصارى مبيعرفش واحدة اكتر من اسبوع
سهى بشر نفسى اشوف منظرها دلوقتى بعد مابقيت خلاص زينا
الباشا: متقلقيش وبعدين احنا استفدنا منها المبلغ اللى اخدناه من سليم يعيشنا حلوين أوى
سهى: عندك حق
الباشا: طب يلا اطلعى للصالة
سهى: حاضر
أما عند سمر فكانت قاعدة والباب خبط
سمر: ادخلى ياست فوزية
فوزية: اش عرفك أنى انا
سمر: مفيش حد غيرك هنا
فوزية: طب يلا يابنتى سليم بيه مستنيكى تحت على العشاء
سمر: مش عايزة
فوزية: يلا اسمعى الكلام
نزلت سمر مع فوزية للعشاء واكلت من غير ما تتكلم مع سليم نص كلمة لحد ماسليم اتكلم بعد
العشاءعايزك فى المكتب
سمر: حاضر
وبعد شوية كانت عنده فى المكتب
سليم: اقعدى انتى مش كنتى عايزة تعرفى بحميكي من ايه
سمر،: ياريت
حسين: صباح الخير ياسليم بيه
سليم: طالما قولت بيه يبقى اكيد زعلان
حسين انفجر: لم أحاول اوصلك مش عارف وكل ماكلم فوزية تقولى مشغول لدرجة البنت عجبتك بس
هى زى اى بنت خلى بالك انا شوفتها يوم ماكانت جايه ودموعها مغرقة وشها حرام عليك فى بنات كتير
ممكن يعملوا كده ليه دى بذات
سليم: خلصت كلامك ولا لسه
حسين: خلصت اتفضل قول الا عندك
سليم: انا هتجوزها
حسين: انت بتقول ايه
سليم: بقولك هتجوزها كمان يومين
حسين: ده اللى هو زأى طب ماكان من الاول ولا هى عجبتك
سليم: الزام حدودك ياحسين انت لو مكنتش صحبى كان هيبقى ليا تصرف تانى معاك وانت علشان غالى
عليا سمر زى ماهى انا ملمستهاش
حسين: معقول
سليم: اه وكمان بعد كام شهر هتمسك معايا المجموعة
حسين: تمام مبروك ياعم انت كنت عايزنى علشان كده
سليم: لا مش بالظبط فى موضوع تانى عايزك فيه
حسين ، خير
سليم : عايزك تجبلى الباشا ةسهى وكريم على مخزن اللى فى الطريق الصحراوى
حسين: ليه
سليم: لم تجبهم هتعرف
حسين: عايزهم امتى
سليم: الليلة
حسين: اعتبروه حصل
أما عند سمر بعد ماركبت العربية اتصلت بنهى
نهى تليفونها بيرن واول ما شافت اسم سمر
نهى: الو
سمر: ازيك يا نهى
نهى: ايه يابنتى فينك
سمر: انا كويسة
نهى: انت مش بتيجى ليه الجامعة ده انتى فاتك محاضرات كتير
سمر: انا رايحة البلد
نهى: خير ماما تعبت تانى
سمر: لا
نهى: تصدقى أن الشلة كلها بعد المحاضرات كانت هتروح المدينة تسأل عليكى
سمر: لا انا سبتها
نهى: ازاى وليه
سمر: اصل انا هتجوز
نهى بصدمة: تتجوزي مين وازاى وامتى
سمر: بعدين كل الأسئلة دى هرد عليها بعدين المهم سلميلى على دينا واحمد هكلمك تانى وقفلت السكة
لانها معندهاش استعداد تسمع أسئلة تانية
بعد ماقفلت نهى مع سمر وهى سرحانة فى المكالمة
دينا: هى مين اللى هتتجوز وهو مش انتى قولت سمر الا بتكلمك
نهى وهى لسه مصدومة: سمر هتتجوز
دينا واحمد فى نفس واحد: تتجوز ازاى وامتى ومين
نهى: معرفش هى قالت كده وبس
دينا: طب هى فين دلوقتى
نهى: بتقول مسافرة عند اهلها
دينا: الموضوع ده فيه سر
احمد: يمكن ربنا بعتلها واحد ابن حلال يتجوزها
نهى ودينا فى نفس واحد: ازاى ومين
احمد: بكره نعرف
أما عند سمر بعد ما وصلت وطول طريق تدعى ربنا يسهل امورها ووصلت البيت واول ما دخلت
شافت عاليا
عاليا وهى بتجرى عليها تحتضنها: وحشتنى اوى
