الحلقة الأولى بقلم نيفين عبد السلام
تشرق شمس الصباح على منزل فى إحدى قرى الريف حيث أن المنزل يتسم بالبساطة
والطابع الريفى فتستيقظ بطلتنا فى السادسة صباحا تتوضا وتصلى فرضها وتذهب
لتحضير الفطار لوالدتها وأخواتها وبعد ماتخلص تحضير الفطاروتروح تصحى اختها
التى مازالت فى الإعدادية وبعدها أخيها اللى فى الثانوية العامة ووالدتها
سمر وهى بطلة قصتنا ( هى فتاة فى آخر سنة فى كلية الهندسة وتمتع ببشرة بيضاء
وعيونى عسلى وقوام ممشوق وهى فتاة متفوقة فى دراستها ومحبوبة من جميع زملاءها
ماعدا بعض الأشخاص الذين يحملون الكره لأى شخص محبوب) راحت لآوضة أختها
سمر : يلا عاليا اصحى
عاليا وهى بتتاوب: النهارده الجمعة وإجازة اصحى ليه دلوقتى .. سيبنى أنام شوية
وراحت شدت المخدة فوق رأسها
سمر شدة المخدة ورمتها بعيد على السرير
عاليا: بلاش عنف على الصبح أنا هصحى أهو
سمر: يلا بطلى كسل واصحى نفطر سوا وبعده كده هذاكرليكى
عاليا وهى تقوم: حاضر بس هو اليوم إلا بتيجى فيه فى الشهر لازم تعملى فيا كده كل
مرة وتقومينى بالعافية وتقرب من أختها وتبوسها وسمر تروح وخدها فى حضنها
سمر: يابت أنا بعمل عشان بتوحشينى وبحب أفطرمعاكى
عاليا : مانا عارفة بس بحب أغلس عليكى
سمر: طب يلا ياغلسة ادخلي الحمام عقبال ماصحى اخوكى اللى أغلس منك
وطلعت سمر من اوضة أختها وراحت عند أخوها وخبطت ودخلت
سمر: يلا يا استاذ الفطار جاهز
على: عايز انام انا إجازة وعايزه اشبع نوم
سمر: يلا اصحى علشان عايزة اتكلم فى موضوع مهم
على : موضوع أيه اللى مهم ده … مينفعش تقوليه دلوقتى
سمر : لا مينفعش لما تقوم من النوم وتاخد حمام وأحنا بنفطر هقولك
على : طب مينفعش الموضوع ده يتأجل ساعة لحد مانام ساعة وأقوم
سمر: لآ مينفعش وخرجت من الاوضة
على وهو بينفخ : ده أنتى تخنقى .. أووووف عليكى وقام من على السرير وأخد فوطته وراح على الحمام
وصلت سمر لآوضة أومها وخبطتت على الباب
أم سمرمن جوه : تعالى يا حبيبتى
سمر وهى تقبل أيد أمها: صباح الخير ياست الكل
شادية: صباح الخير يا حبيبتى الا صحاكى بدرى كده
سمر: ماانت عارفة انا بصحى اصلى الفجروأقرا الورد وبعد كده عملتلكم احلى فطار علشان نفطر سوا
شادية : بتتعبى نفسك ليه انا كنت هحضر الفطار
سمر: تعبك راحة وبعدين احنا متفقين على ايه طول ماانا موجودة انت تعقدى ترتاحى وانا اعمل كل حاجة
سهى: لم رجعت لقيت سريرك زى ماهو وسالت عليك عرفت
سمر: ماشى
سهى: بس انت ايه الا جابك بدرى كده
سمر: مفيش عادى يعنى
سهى: عادى ازاى مش المفروض تكون فى الشغل
سمر: لا ماانا سبت الشغل
سهى: ليه كده
سمر: عادى
سهى بشر لنفسها دى فرصتى هى سابت الشغل محتاجة فلوس افاتحها انا طب هتعمل ايه فى المصاريف
سمر: مش عارفة هحاول ادور على الشغل وربنا يسهل
سهى: طب ماتيجى تشتغلى معايا
سمر: فين
سهى: فى الكافيه اللى بشتغل فيه
سمر: لا طبعا مش هينفع
سهى: ليه يعنى
سمر: انت عارفة أنك ساعات بتسهرى ومش بتيجى تباتى فى السكن وبتروحى عند حد من قرايبك طب
اعمل ايه انا معنديش حد هنا
سهى: طب ماتيجى تباتى معايا وفلوسه حلوة والبقشيش كمان يعنى هتعرفى تبعتى لاهلك فلوس كويسة
سمر: لا مينفعش ابات عند حد
سهى: طب عندى حل تانى نأجر شقة انا وانتى
سمر: لا طبعا ازاى بنات زينا يعقدوا لوحدهم فى شقة لا طبعا مينفعش وبعدين انا هدور على الشغل وان شاء الله الالقى
سهى: براحتك فكرى على مهلك
أما عند نهى فبعد ماوصلت سمر فكرت ازاى تساعدها فقررت الاتصال بدينا
نهى: الو ايوه يادينا انت فين
دينا: انا فى البيت خير
نهى: ينفع اعدى عليكى
دينا: طبعا
وبعد شوية وصلت نهى عند دينا
دينا: خير
نهى: خير انت عارفة طبعا ظروف سمر
دينا: ايوه ايه الجديد
نهى: ركزى معايا شوية انتى عرفتى انها سابت الشغل ورفضة اى مساعدة
دينا: تصدقى نفس الموضوع الا كلمت فيه احمد بعد مامشيتوا
نهى: تمام عايزين نساعدها
دينا: ازاى
نهى: بص ياستى انت عارفة أن سمر شاطرة وكمان بتعرف تلخص المحاضرات
دينا: حلو بس لازمته أيه الكلام ده
نهى: استنى عليا ايه رايك لو اقنعنها انها تلخص المحاضرات وتبعها المكتبات الا حوالين الكلية واحنا
نكلم أصحاب المكتبات دى ونزودها فى الفلوس من غير ما تحس
دينا: والله فكرة بس تفتكرى سمر هتقتنع
نهى: ان شاء الله كلمى انت احمد وشوفى رايه
دينا: تمام بس انا متاكده احمد هيوافق
ومشيت نهى من عند دينا بعد ماعرفت ازاى تساعد صاحبتها
وعدى يومين لحد مااتففوا أصحاب سمر مع أصحاب المكتبات واقنعوا بسمر بالموضوع واقتنعت وابتدت تنفذها
وهى قاعدة بتلخص المحاضرات فجأة تليفونها بيرن ردت على تليفونها تتفاجأ باختها عاليا بتصرخ فى التليفون الحقينا باسمر
الحلقة الثالثة
اقتنعت سمر بأنها تلخص المحاضرات وتوزعها على المكتبات
ياسمرفى قعدة المستشفيات
سمر: بعد الشر ومتقوليش على نفسك الكلام ده وان شاء الله هتخرجى بس الدكتور يقول
شادية بضيق: يابنتى انا قولتلك مش بحب القاعدة فى المستشفى
على: خلاص بقه ياست الكل ارتاحى شوية
شادية ودت وشها الناحية التانية
على قام يبوس أيدها: انا اسف حقك عليا
شادية شدت أيدها بعيد وبزعل : أنت عاليت صوتك عليا
على: طب يارب امو,ت عشان زعلتك منى
شادية قلبها أتقبض وبخضه : بعد الشر عليك أوعى تقول كده تانى
على: يعنى خلاص مش زعلانة منى
سمر: ماانا قولتلك مفيش ام بتزعل من عيالها
عاليا: خلاص بقى
شادية: انا مش زعلانة منك انا زعلت علشان ايدى اتمدت عليك
على: ولا يهمك قومى انتى بالسلامة وأضر,بينى كل شوية
الكل ضحك على كلام على
سمر: المهم انت عاملة ايه دلوقتى حاسة بحاجة
الام: الحمدلله بس مش عارفة اخد نفسى كويسة
سمر: معلش الدكتور قال يومين مع العلاج وإن شاء الله هتبقى كويسة وكلها يومين نطمن عليكى
وتخرجى
أما على الجانب الآخر فى الكلية
نهى : ايه ياجماعة هى سمر مجاتش
دينا: لا لسه حتى انا شوفت سهى من شوية
احمد: طب مسالتهاش ليه
دينا: ما انت عارف ان مش بحب البنت ده ومش يستريح ليها
نهى: خلاص انا هكلم سمر اشوفها وطلعت تليفونها وحاولت تتصل بيها وبعد شوية ردت
نهى: الو ازيك سمر
سمر: الحمد لله يانهى
نهى: فينك يابنتى مجتيش ليه
سمر: معلش ظروف طارئة حصلت فى البيت
نهى: ليه ايه اللى حصل
سمر: ماما تعبت وراحت المستشفى وجتلها ذبحة صدرية
نهى: طب وهى عاملة ايه دلوقتى
سمر: – أحسن دلوقتى
نهى: طب انت مش محتاجة حاجة
سمر: ربنا يخليكى ليا يانهى
نهى: طب لو احتجتى حاجة كلمينا
سمر: حاضر لو احتجت حاجة هقولك أنتى زى أختى يانهى مع السلامة ياسهى عشان اطمن على ماما
نهى: مع سلامة
وبعد مانهى قفلت مع سمر بدأت علامات الضيق والزعل عليها
دينا: مالك يابنتى فى ايه
نهى: مامت سمر تعبانة ودخلت المستشفى وعندها ذبحة صدريه
احمد: لاحول ولاقوة الا بالله طيب وهى عاملة ايه دلوقتى
نهى: بتقول الحمد لله
دينا: طب احنا لازم نقف جمبها اكيد هى محتاجة فلوس
نهى: ماانا سالتها ادامكم وهى قالت لا
احمد: طب مااحنا عارفين انها هترفض بس لازم نقف جمبها
نهى: خلاص تيجى نروحلها ونديها مبلغ
دينا: افرضى رفضت
احمد: احنا لازم نصر
نهى: طب يلا بينا
وفعلا طلعوا من الكلية وركبوا العربية وراحوا عند سمر
